Volhouden

Voorwoord

Een wedloop win je niet in de eerste honderd meter. Je wint hem door te blijven lopen. De schrijver van de Hebreeënbrief gebruikt dat beeld voor ons geloofsleven. Hij noemt een hele rij mensen die vóór ons liepen: Abraham, Mozes, Jozef, en vele anderen. Velen van hen zagen de vervulling van de belofte niet eens. En toch bleven ze lopen.

“En laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt, terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof.”

Hebreeën 12:1-2

Ik luister nu al ruim twintig jaar naar Jezus. Ik ben gevallen. Ik heb Hem verkeerd begrepen. Ik heb Zijn stem gemist, en soms hoorde ik precies goed. Van al die keren samen leerde ik het meest. Volhouden is voor mij geen heldendaad. Het is gewoon blijven lopen, met mijn ogen op Hem.

Dit boekje is voor iedereen die moe is van het wachten, die twijfelt of het nog zin heeft, of die gewoon even een duwtje nodig heeft. Het zijn nudges: kleine duwtjes om te blijven staan, ook als het lang duurt.

Wim Kamphorst oprichter (F)Luister Nederland

Inleiding

Volhouden klinkt zwaar. Alsof je met opeengeklemde kaken door moet zetten. Maar in de Bijbel is volharding geen kwestie van wilskracht alleen. Het is blijven bij Iemand. Je houdt vol omdat je weet dat Hij vasthoudt.

“maar wie de HEERE verwachten, zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden, zij zullen snel lopen en niet afgemat worden, zij zullen lopen en niet moe worden.”

Jesaja 40:31

Kracht komt niet uit jezelf. Ze wordt vernieuwd. Wie de HEERE verwacht, krijgt steeds nieuwe kracht. Dat is het geheim van volhouden.

Inkijkje:

Het Griekse woord voor volharding is hypomonē. Het is samengesteld uit hypo (onder) en menō (blijven). Volharden is letterlijk: onder de last blijven staan. Niet weglopen, niet bezwijken, maar blijven, omdat je weet dat God je draagt.

Hoofdstuk 1 Als het lang duurt

Abraham, Jozef en David

Abraham kreeg een belofte van een zoon en moest vijfentwintig jaar wachten. Jozef droomde dat zijn broers voor hem zouden buigen en kwam eerst in een put, daarna in slavernij en daarna in de gevangenis. David werd als jongen gezalfd tot koning en moest jarenlang vluchten voor Saul. Gods beloften kwamen uit. Maar niet snel.

Wat mij opvalt, is dat God in die lange jaren niet afwezig was. Hij vormde hen. Abraham leerde vertrouwen, Jozef leerde dienen, David leerde op God te wachten. Het wachten was geen verloren tijd. Het was voorbereiding.

Dertien jaar

Jaren geleden kreeg ik de indruk dat ik een Afrikaanse man een tijd mocht discipelen. Pas dertien jaar later ontmoette ik hem, en het bleef kort, een half jaar. Dertien jaar tussen het woord en de vervulling, en dan zes maanden om het te doen. Had ik die indruk vroegtijdig willen afdwingen, dan had ik er waarschijnlijk iets van stukgemaakt.

Negen jaar met een verkeerde klok

Ik heb het ook andersom meegemaakt. Ik was ervan overtuigd dat we snel zouden verhuizen. Negen jaar later woonden we er nog steeds. Het wat klopte misschien ergens, ooit, maar het wanneer had ik helemaal mis. Dat soort vergissingen doet pijn, niet omdat je ongelijk had over de inhoud, maar omdat je jaren met een verkeerde klok in je hoofd hebt geleefd. Volhouden betekent ook: de klok aan God geven.

“En laten wij niet moe worden goed te doen, want te zijner tijd zullen wij oogsten, als wij het niet opgeven.”

Galaten 6:9

Volhouden zonder hard te worden

Er is een verschil tussen volhouden en verharden. Je kunt zo vastberaden worden dat je niemand meer toelaat, ook God niet. Ik herken bij mezelf de verleiding van de miskende held. Als iets pijn doet, maak ik er makkelijk een badge van: kijk, ik word tegengewerkt, dus ik zal wel goed bezig zijn. Dat is een gevaarlijk kompas. De vraag die mij eerlijker houdt is niet: word ik afgewezen? Maar: blijf ik zacht terwijl ik word afgewezen?

Opnieuw beginnen

Volhouden betekent niet dat je nooit valt. Petrus viel hard. Hij had gezegd dat hij Jezus nooit zou verlaten en verloochende Hem drie keer. Daarna ging hij terug naar zijn oude werk: vissen. Maar Jezus kwam hem opzoeken aan het meer, bij een vuurtje met brood en vis. Geen strafpreek. Drie keer dezelfde vraag: “Heb je Mij lief?” En Petrus kreeg zijn opdracht terug.

Volharding is dus niet: nooit vallen. Het is: weer opstaan als Jezus je roept. De wedloop gaat door, ook na een val. Het gaat er niet om hoe vaak je struikelt, maar of je je ogen weer op Hem richt.

Hoofdstuk 2 Volhouden als God stil lijkt

Drie weken niets

Na mijn bekering gebeurde er drie weken lang helemaal niets. Geen stem, geen bijzondere ervaring. Ik begon te denken dat Jezus misschien toch niet het antwoord was. Toen kwam er een teleurstelling die alle oude pijn weer bovenhaalde. Ik fietste huilend naar huis. En juist toen hoorde ik Zijn stem, zacht en krachtig: “Wim, Ik ben bij je en zal je nooit alleen laten.” Sindsdien heb ik me wel eens alleen gevoeld, maar nooit meer eenzaam.

Herken je de wanhoop die ik toen had, of speel je met de gedachte om een einde aan je leven te maken? Blijf er niet alleen mee. Praat met iemand die je vertrouwt of met je huisarts, of neem dag en nacht contact op met 113 Zelfmoordpreventie: bel 113 of gratis 0800-0113, of chat via 113.nl.

Een gebouw dat er nog niet is

Ik schrijf niet vanuit de veiligheid van iets wat allang achter me ligt. Wij geloven dat God iets heeft gezegd over een gebouw voor (F)Luister Nederland. Er leek een bevestiging te komen. Daarna werd het stil. Een jaar, twee jaar, drie jaar. We weten nog steeds niet wanneer, wat, hoe of waar. Ik bewaar dat woord in mijn hart en geef het water. Wat mij in seizoenen van stilte het meest helpt, is vasthouden aan wat God al wél heeft gezegd.

Geestelijk moe

Na een kerkscheuring was ik ongeveer vier jaar geestelijk moe. Er viel weinig te horen, vooral veel te sorteren: wat was kerk, wat was mens, wat waren wonden, wat was waarheid? Ik ben in die tijd niet gestopt met geloven. Maar ik moest wel opnieuw leren lopen. Langzaam konden we weer in Zijn aanwezigheid komen, daarna weer andere gelovigen opzoeken, en daarna weer bouwen. Volhouden ging toen niet snel. Het ging stap voor stap.

Als het droog voelt

Soms voelt Bijbellezen droog en lijkt bidden tegen het plafond. Dan raak ik niet in paniek. Ik luister de audiobijbel of een preek, ik zing een lied, ik schrijf op wat ik voel. Het maakt niet uit hoe ik Zijn woorden ontvang, als ik ze maar ontvang. Droge seizoenen horen bij het leven. Ze zijn geen bewijs dat God weg is.

“Acht het enkel vreugde, mijn broeders, wanneer u in allerlei verzoekingen terechtkomt, want u weet dat de beproeving van uw geloof volharding teweegbrengt.”

Jakobus 1:2-3

Kracht in zwakheid

Ik heb eens gesproken bij een Alpha-groep terwijl ik veertig graden koorts had. Er was geen perfect opgebouwde preek, alleen de woorden waarvan ik geloofde dat God ze voor die groep had gegeven. Mensen kwamen tot geloof. Ik wist heel goed dat het niet aan mij lag. Volhouden betekent niet dat je altijd sterk bent. Het betekent dat je je zwakheid aan God geeft en toch een stap zet.

Anderen die voor je bidden

Toen het vroeger heel slecht met me ging, bleven mijn moeder en haar vriendin voor me bidden. Ik merkte er toen niets van. Pas jaren later zag ik hoeveel het had betekend. Soms houd je het niet zelf vol, maar wordt je vastgehouden door het gebed van anderen. Schaam je niet om dat te vragen. En als jij iemand kent die het zwaar heeft: blijf bidden, ook als je niets ziet gebeuren.

Hoofdstuk 3 Hoe houd jij vol?

Volharding groeit niet in één keer. Het groeit elke dag een beetje, door te blijven. Een paar duwtjes:

1. Richt je ogen op Jezus

Lees deze week elke dag een stukje uit een evangelie. Kijk hoe Jezus volhield, tot aan het kruis. Vraag: “Heer, wat wilt U mij vandaag laten zien?” Je kunt het langer volhouden als je weet voor Wie je loopt.

2. Bewaar wat Hij gezegd heeft

Maak een lijst van woorden en beloften die God je gegeven heeft, met de datum erbij. Lees ze terug als je moe wordt. Vasthouden aan wat Hij al heeft gezegd, geeft houvast als het stil is.

3. Leef ondertussen

Wacht niet met leven tot de belofte vervuld is. Wat wil God nu al met je doen? Mijn vrouw en ik kozen ervoor om in de jaren van wachten te bouwen aan wat Hij ons wel liet zien. Daar kwam veel moois uit voort.

4. Zoek mensen die met je meelopen

Niemand loopt een lange wedloop alleen. Zoek een of twee mensen die met je bidden, die je bemoedigen en die eerlijk zijn als je de verkeerde kant op loopt. Vertel hen ook als het zwaar is.

5. Rust onderweg

Volhouden is geen sprint. Plan bewust momenten van rust. Een dag zonder verplichtingen, een wandeling, een avond met vrienden. Wie de HEERE verwacht, krijgt nieuwe kracht. Geef Hem ook de ruimte om die kracht te geven.

God belooft niet dat de weg kort is. Hij belooft dat Hij meeloopt. Tot het einde.

FAQ

Vraag: Hoe weet ik of ik moet volhouden of juist moet loslaten?

Antwoord: Dat is een eerlijke vraag. Volhouden is goed als je vasthoudt aan iets wat God echt gezegd heeft. Loslaten is goed als het je eigen droom bleek te zijn. Toets het aan de Bijbel, aan vrede en bij mensen die verder zijn in het geloof. Ik heb allebei meegemaakt: dingen die ik moest loslaten en dingen die na jaren toch uitkwamen.

Vraag: Ik ben zo moe. Mag ik even stoppen?

Antwoord: Je mag rusten. Zelfs Elia lag onder een struik en vroeg God om te mogen sterven. God gaf hem eten en liet hem slapen, voordat Hij verder sprak. Rusten is geen opgeven. Neem het serieus als je uitgeput bent, en zoek ook hulp bij je huisarts of mensen die je vertrouwen.

Vraag: Wat als ik al jaren bid en er niets verandert?

Antwoord: Dat is zwaar, en ik ga het niet makkelijker maken dan het is. Blijf eerlijk tegen God, ook over je teleurstelling. Vraag Hem wat Hij in de tussentijd wil doen. Soms verandert eerst ons hart, en pas later de situatie. En soms blijft een vraag open. Dan mag je vasthouden aan wie God is, ook als je niet begrijpt wat Hij doet.

Op fluisternederland.nl vind je meer over wie wij zijn, hoe je Gods stem kunt leren verstaan en inspirerende getuigenissen in ons (F)Luister magazine.

Over (F)Luister Nederland

(F)Luister Nederland is een beweging die gelovigen wil helpen de stem van God te verstaan en daarin te groeien. Wij geloven dat God vandaag nog steeds spreekt en dat Zijn kinderen Zijn stem kunnen leren herkennen, begrijpen en gehoorzamen.

Onze missie

Wij willen mensen toerusten en bemoedigen om in hun dagelijks leven te wandelen in relatie met Jezus, geleid door de Heilige Geest. Het is ons verlangen dat steeds meer volgelingen van Jezus leren luisteren naar Zijn fluistering en daarin vrijmoedig stappen zetten.

Onze visie

We zien een kerk en een samenleving waarin Gods stem weer centraal staat. Waar gelovigen niet alleen luisteren naar preken of meningen, maar zelf leven vanuit de intieme relatie met hun Vader in de hemel. Een generatie die Gods stem verstaat en daardoor verschil maakt in hun omgeving.

Wat wij doen

• Magazines: we publiceren inspirerende getuigenissen, praktische artikelen en onderwijs over het verstaan van Gods stem.

• Evenementen: we organiseren bijeenkomsten waar we samen oefenen in luisteren naar God, onderwijs ontvangen en elkaar bemoedigen.

• Training & Spreken: we komen graag langs in kerken, groepen en evenementen om onderwijs te geven over dit thema.

Wil je meer weten, onze magazines lezen of een evenement bijwonen? Kijk op: fluisternederland.nl

Samen leren we Zijn stem verstaan