De vrouw met het Boek

In Van vroeger voor nu delen we oude verhalen die ons vandaag nog kunnen raken. Deze keer laten we ons inspireren door Gladys Aylward, waarover is geschreven in ‘De vrouw met het Boek’. Haar verhaal is een mooi voorbeeld van hoe God met iedereen wil spreken.

Gladys groeide op in Edmonton (Londen), in een christelijk gezin. In 1930 begon ze een zendingsopleiding, waarna ze in oktober 1932 helemaal alleen naar China vertrok. Deze reis was niet zonder gevaren. Na aankomst werd ze al met stenen bekogeld. Niet veel later omarmden de Chinezen haar en gaven haar de naam Ai-Weh-Toh: zij die ons liefheeft.

Op een zeker moment gaat ze naar een Chinese herberg: ‘In de tastbare stilte die daar in de keuken hangt, blijven de ogen van de mannen strak op het Boek gericht. Ze blijven luisteren, hunkerend naar meer. Gladys vertelt: “O, het volk van Yang Cheng en alle mensen uit dit Noord-Chinese bergland moeten weten dat die God van Mozes nu nog leeft. Ook nu op deze dag, nu en altijd!” Ze is ervan overtuigd dat Hij leeft. Hij spreekt door Zijn Woord en heeft ook persoonlijk tot haar gesproken. Ja, tot haar, Ai-Weh-Toh, zij die hier nu zichtbaar voor hen zit.

God de Heere heeft tot haar gesproken toen ze nog in haar eigen land was. Hij heeft gezegd dat ze Engeland moest verlaten om te wonen en te leven tussen hen, het volk van China. Hij heeft door Zijn Woord tegen haar gezegd: ‘Ga uit uw land, en uit uws vaders huis, naar het land dat IK u wijzen zal.’ En als zij vertelt hoe die roepstem tot haar gekomen is, wordt zij zich opnieuw bewust van het ontzaglijke van die roeping. Zij ervaart opnieuw die gewilligheid om gehoorzaam te zijn, haar verlangen om uitgezonden te worden; die verschrikkelijke reis door Rusland, waarin zij Gods bescherming en leiding zo nabij zich voelde. Uit haar ogen straalt een gloed van opnieuw beleven; als zij spreekt over de angsten en beproevingen houden de luisteraars de adem in.

Onder het luisteren dringt de waarheid van Gods boodschap uit Zijn Woord steeds dieper in de zielen van deze Chinese bergbewoners. Het schijnt dat op deze avond het bestaan van de levende God en Zijn aanwezigheid door Zijn Woord gevoeld wordt. En het getuigenis van de vrouw met het Boek en haar woorden worden geloofd.

Er volgt een stilte, de hoofden buigen voorover. In gedachten verzonken over hetgeen ze gehoord hebben, blijven de mensen zwijgend zitten.’

Illustraties: Ben Horsthuis