Het ijsb(r)ekertje

Op een middag ging ik na mijn werk even naar Harderwijk om een ijsje te halen. Toen ik met mijn ijsje terugliep richting de parkeergarage, zag ik een wat oudere man zitten. Hij zat lekker op een bankje in de zon. Ik had het idee dat ik tegen hem mocht zeggen dat God van hem houdt. Ik had al gewerkt, was moe en had eigenlijk geen zin. Ik liep daarom in eerste instantie door om mijn ijsbekertje weg te gooien. Toch draaide ik me nog eens om naar die man en verzamelde uiteindelijk wat moed om op hem af te stappen.

Ik ben naast hem gaan zitten en heb hem verteld dat God van hem houdt. Deze man bleek ook gelovig en was actief in zijn kerkelijke gemeente. Hij vond het mooi dat ik dit deed en uit durfde te stappen. Vervolgens hadden we een leuk en goed gesprek, van wel zo’n 15 minuten. Zelf werd ik hier ook weer door bemoedigd.

Ik blijf dit soort dingen nog steeds spannend vinden, maar deze ervaring heeft de drempel wel weer ietsje verlaagd voor een volgende keer.